PRESS RELEASE
Geschilderde gedachten en herinneringen : gecleurde dagboeken
Sinds het begin van mijn alleengang als kunstenaar in 1982 heb ik de gewoonte mijn leven en datgene wat er belangrijk aan is of interessant, vast te houden, getuigenis af te leggen van mijn bestaan, sporen te trekken van mijn aanwezigheid hier in de 21e eeuw. Dit is mijn werk.
Dit doe ik in mijn eigen taal, een originele vrije, poetische vorm (met naïef heeft dit niets te zien), die een maximum aan vrijheid schept en de creatie aanzwengelt.
Op deze wijze leg ik mijn herinnering vast, schets de contouren errond, ontrafel de verbanden van zogenaamd banale dingen die tot een betekenisvol geheel, een zinvol weefsel uitgroeien (daarbij een gesprek voerend met de beschouwer, op pictografische wijze).
Ondanks het organische groeien tijdens het werk zit er opbouw en structuur in het geheel.
Het emotionele overheerst in het figuur dat centraal staat in het beeld. Rondom wordt in pictogrammen de situatie of de emotie uitgebouwd, toegelicht, daarbij steeds de eigen taal hanterend zodat ze leesbaar wordt.
Hedendaagse objecten uit onze, mijn leefwereld duiken op en lichten de betekenis tot de emotie op : de auto, de computer, injectienaalden, het huis, de zon, het bed, het gordijn, het dier, de vleugels, het naakt, de weg. Ze worden vertwijfeling, eenzaamheid, angst, natuurverbondenheid en denken.
Veel telkens opnieuw gebruikte beelden, soms als tekens, bevolken de taal en groeien zo uit tot universele betekenissen. Hetgeen voor de kunstenaar waar is, is dat ook voor ons kijkers.
Wie is er geboeid door een niet onmiddellijk te ontcijferen beeld, waar moeite moet in gestoken worden om te verstaan en dingen te ontdekken die voor ieder van ons gelden ?
Dit als een wegwijzer voor hen die de moeite willen nemen te ontcijferen, te begrijpen of eenvoudigweg te genieten.