2016
Ook hier is Charley Kaufman geÏntrigeerd door het individu dat probeert grip te hebben op het leven, geboeid door ingrijpende labiele menselijke toestanden,(herinnering, romantische liefde , vervreemding ) zoals ze misschien in de toekomst wel vaker zullen voorkomen met science fictionachtige oplossingen en wat ze veroorzaken voor de mens. het is zich begeven in een woud dat men niet kent en daarin verdwalen . Het niet willen geconfronteerd worden met de moeilijkheden van het leven, ze willen wissen en pijn ontlopen, creëert nieuwe , onmenselijk harde , pijnlijke situaties. Ook hier wordt de menselijke sociale omgang bedreigd.
Gelukkig zien de figuren dat tijdig in of worden ze gered door hun buikgevoel van liefde , genegenheid, menselijke kwaliteiten. De ratio tegenover de emotie die het wint omdat ze dat deel van de mens uitmaakt dat hem op de juiste weg zet.
De vertolking van Kate Winslet is opmerkelijk. Als vrijgevochten Clementine tegenover een schuchtere Joël Barish verandert ze haar haarkleur passend bij haar humeur en luimen. Haar vlotte, ongecompliceerde vertolking wordt echt , speels, open, vrij.